adj.

Ծածկեալ զինքն թեւօք. թեւասքօղեալ.

Սրբասաց սերովբէքն հրեղէն բերանօքն թեւածածուկ եղեալ փառաւորէին. (Պրոկղ. ներբ. ղկ.։)

Թեւածածուկ լինէին. (Տօնակ.։)

Թեւածածուկ ահիւ կային քերոբէքն. (Վրդն. ծն.։)